Γιατι μια παραλληλη σχεση σπανια γινεται κοινη ζωη !

Η παραλληλη σχεση μπορει να αρχισει με ενταση, προσμονη και την αισθηση οτι βρεθηκε επιτελους ο ανθρωπος που καταλαβαινει. 

Συχνα, ομως, αυτη η ενταση γεννιεται μεσα σε συνθηκες που δεν μοιαζουν με την πραγματικη καθημερινη ζωη.

Υπαρχουν κρυφες συναντησεις, λιγος κοινος χρονος, επιλεγμενες κουβεντες και ελαχιστες ευθυνες. Ο καθενας δειχνει κυριως την πλευρα του που θελει να δειξει. 

Δεν υπαρχουν οι λογαριασμοι, η κουραση, οι υποχρεωσεις του σπιτιου και η αναγκη να λυνονται συγκρουσεις καθε μερα.

Ετσι, καποιος μπορει να ερωτευτει οχι μονο εναν ανθρωπο, αλλα και την εκδοχη της ζωης που του προσφερει η σχεση αυτη: μια διεξοδο απο τη μοναξια, τη ρουτινα, την απογοητευση ή την ανασφαλεια.

Το βασικο ερωτημα δεν ειναι αν υπαρχει παθος. Ειναι αν υπαρχει πραγματικη διαθεσιμοτητα.

Ενας ανθρωπος μπορει να λεει οτι δεν ειναι καλα στον γαμο ή στη μονιμη σχεση του. Αυτο μπορει να ειναι αληθινο. Δεν σημαινει ομως αυτοματα οτι ειναι ετοιμος να φυγει, να αναλαβει το κοστος των επιλογων του και να χτισει μια νεα ζωη με καθαρους ορους.

Η υποσχεση "θα χωρισω" δεν εχει την ιδια αξια με μια πραγματικη αποφαση. Πραγματικη αποφαση σημαινει οτι ο ανθρωπος εχει μιλησει καθαρα, εχει αναλαβει τις ευθυνες του και εχει παψει να ζει διπλη ζωη. Ως τοτε, ο αλλος ανθρωπος μενει συχνα σε αναμονη.

Υπαρχουν τρια σημεια που αξιζει να εξετασει καποιος σε μια τετοια σχεση:

Πρωτον: Υπαρχουν πραξεις ή μονο υποσχεσεις;

Δευτερον: Η σχεση αντεχει στο φως ή υπαρχει μονο μεσα στην κρυψωνα;

Τριτον: Αν αυριο δεν υπηρχε πια ο γαμος ή η μονιμη σχεση, θα υπηρχε αληθινη επιθυμια για κοινη καθημερινοτητα ή θα χανοταν και η ενταση;

Δεν φταιει παντα μονο ο ενας. Ουτε η απιστια εξηγειται παντα με τον ιδιο τροπο. Μπορει να υπαρχει ανικανοποιητη αναγκη, ελλειψη επικοινωνιας, φοβος μοναξιας, αναζητηση επιβεβαιωσης ή απλη αδυναμια να μιλησει κανεις με ειλικρινεια.

Ομως η παραλληλη σχεση δεν λυνει απο μονη της το προβλημα που την γεννησε. Συνηθως το αναβαλλει και το κανει πιο περιπλοκο.

Μια νεα σχεση μπορει να σταθει μονο οταν δεν χτιζεται πανω στην αοριστια και στην αναμονη. 

Χρειαζεται ειλικρινεια, καθαρες αποφασεις και η δυνατοτητα δυο ανθρωπων να σταθουν ο ενας απεναντι στον αλλο χωρις μυστικα.

Το ζητημα, λοιπον, δεν ειναι αν η παραλληλη σχεση μπορει ποτε να γινει κοινη ζωη. Μπορει. 

Το ερωτημα ειναι αν οι ανθρωποι που τη ζουν ειναι διατεθειμενοι να αφησουν την κρυψωνα και να αναλαβουν την αληθεια των επιλογων τους.

Παναγιωτης Γ.

Ψυχολογικος Φαρος